Paradijs of vuilstort?

In de Bennekel ligt het afval niet alleen in de bosjes, het ligt op tafel.

Zwerfafval in de straten. Bijzetafval dat elke dag terugkomt. Bewoners die zich eraan storen, maar ook eraan gewend raken. Vanuit onze hands-on en bottom-up aanpak gingen we drie maanden de wijk in. We onderzochten samen met bewoners verschillende manieren om het zwerfafvalprobleem bespreekbaar en aanpakbaar te maken.

Opeens stond het daar, groot boven op een hek: Paradijs of vuilstort?

Een simpele vraag. Maar wel één die binnenkwam.

Met verschillende interventies als dialoogstarter gingen we het gesprek aan met bewoners en bezoekers van de Bennekel. We kregen positieve reacties, beschuldigingen en soms pure frustratie. We luisterden. Naar iedereen.

Samen met de mensen die er dagelijks wonen, zochten we naar een logische vervolgstap. Niet van bovenaf bedacht, maar vanuit de wijk zelf. De installaties hebben het probleem niet volledig opgelost. Maar ze brachten beweging. Bewoners praten nog steeds over de actie. En er zijn blijvende aanpassingen doorgevoerd in de wijk om het afvalprobleem tegen te gaan.